خلاصه مطلب
دو شرکت تحقیقاتی انرژی پیش‌بینی واردات نفت چین در سه‌ماهه پایانی سال ۲۰۲۶ را کاهش داده‌اند. اف‌جی‌ای نکسنت‌ای‌سی‌ای رقم را ۹.۳ میلیون بشکه در روز و انرژی اسپکتس ۹.۲ میلیون بشکه در روز برآورد کرده‌اند. قیمت‌های بالا، هزینه‌های سنگین حمل‌ونقل و افت سود پالایشگاه‌ها میل به خرید را کم کرده است. چین از ذخایر استراتژیک خود استفاده می‌کند و خرید محتاطانه‌ای دارد.
تحلیلگران اف‌جی‌ای نکسنت‌ای‌سی‌ای، پیش‌بینی قبلی خود برای واردات نفت چین در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ را اصلاح کردند. رقم پیش‌بینی شده از ۹.۹ میلیون بشکه در روز به ۹.۳ میلیون بشکه کاهش یافت.
انرژی اسپکتس نیز برآورد خود را ۴۴۰ هزار بشکه در روز پایین آورد و حالا واردات چین را ۹.۲ میلیون بشکه در روز می‌داند. این ارقام در مقایسه با میانگین چشمگیر واردات ۱۱.۶ میلیون بشکه‌ای چین در سال گذشته، کاهش محسوسی را نشان می‌دهد. گزارشی که در اول اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، تأیید کرد میانگین واردات اخیر چین به زیر ۱۰ میلیون بشکه در روز رسیده است.
در همین زمینه، صادرات نفت ایران به چین؛ کاهش تردد در هرمز نیز تصویری از تغییرات مسیر عرضه نفت به این کشور ارائه می‌دهد.
ذخایر ۱.۲ میلیارد بشکه‌ای چین و رویکرد محتاطانه در خرید
چین که بزرگ‌ترین خریدار نفت جهان است، بخشی از نیاز خود را از انبارهای عظیم استراتژیکش تأمین می‌کند. انرژی اسپکتس حجم این ذخایر را حدود ۱.۲ میلیارد بشکه برآورد کرده است.
وجود این ذخایر به پکن اجازه داده بدون افزایش خرید از بازار بین‌المللی، بخشی از نیاز پالایشگاه‌های داخلی را رفع کند. با این حال، به نظر نمی‌رسد چین تمایل داشته باشد بدون اطمینان از عادی شدن جریان نفت خاورمیانه، این ذخایر استراتژیک را با سرعت بیشتری خالی کند. کاهش ۱۳.۸ درصدی ذخایر تجاری بنادر چین تا تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ نیز — از ۱۰۴.۶۸ واحد به ۹۰.۲۰ واحد — گواه همین رویکرد محتاطانه است.
هزینه‌های حمل‌ونقل، افت سود پالایشگاه‌ها و محدودیت تحریم
ساموئل کونگ، تحلیلگر اف‌جی‌ای، از هزینه‌های اضافی و افزایش کرایه حمل‌ونقل به عنوان عوامل بازدارنده نام می‌برد. از سوی دیگر، افت حاشیه سود پالایشگاه‌ها نیز انگیزه خرید نفت خام را تضعیف کرده است.
مشکل دیگر، محدودیت دسترسی پالایشگاه‌های خصوصی چین به نفت خام مشمول تحریم است. پیش از جنگ، صادرات نفت ایران به تنهایی بیش از ۱ میلیون بشکه در روز بود و قطع این جریان، خلا محسوسی در عرضه به پالایشگاه‌های چینی ایجاد کرده است. سابقه تحریم‌های آمریکا علیه پالایشگاه چینی و شرکت‌های حمل‌ونقل نفت ایران نیز به همین محدودیت‌های عرضه مربوط می‌شود.
نقش قیمت نفت: سقف ۱۰۰ دلار یا بازگشت به ۸۰ دلار
لیائو نا، بنیانگذار جی ال، معتقد است چین برای بازگشت فوری به بازار عجله‌ای ندارد. او می‌گوید عبور قیمت نفت از سقف ۱۰۰ دلار، خریداران چینی را به عقب‌نشینی وادار می‌کند. در مقابل، بازگشت قیمت به محدوده ۸۰ دلار می‌تواند خریدهای این کشور را دوباره جان ببخشد.
رفتار خریداران چینی در آستانه تعطیلات «هفته طلایی» نیز به دقت از سوی معامله‌گران بازار سوخت آسیا زیر نظر است. حجم واردات چین در این دوره، به طور مستقیم بر توان این کشور برای افزایش صادرات فرآورده‌های نفتی تأثیر خواهد گذاشت.
تأثیر کاهش واردات چین بر بازار سوخت آسیا و بازارهای جهانی
کاهش واردات چین — که سال گذشته یکی از ستون‌های اصلی حمایت از قیمت نفت بود — اکنون چشم‌انداز بازار را تحت فشار قرار داده است. روند ضعیف خرید این کشور، بازار سوخت و گازوئیل دیگر مصرف‌کنندگان عمده آسیایی را نیز متأثر کرده است.
در تئوری، چین می‌تواند در صورت دسترسی به نفت خام کافی، صادرات فرآورده‌های نفتی خود را افزایش دهد. اما تحقق این امکان کاملاً به حجم نفت وارداتی و شرایط عملیاتی پالایشگاه‌ها گره خورده است. به طور غیرمستقیم، این تحولات از مسیر تغییرات قیمت نفت و تورم جهانی، بر بازارهای ارز، طلا و سهام نیز اثر می‌گذارد.
جمع‌بندی
کاهش پیش‌بینی دو شرکت تحقیقاتی از واردات نفت چین، تصویری از احتیاط فعلی پکن ترسیم می‌کند. ترکیب قیمت‌های بالا، هزینه‌های حمل‌ونقل، سود ناچیز پالایشگاه‌ها و وجود ذخایر استراتژیک عظیم، انگیزه خرید فوری را کاهش داده است. تصمیم نهایی چین برای بازگشت به بازار، به سه عامل بستگی خواهد داشت: مسیر حرکت قیمت نفت، ثبات جریان نفت از خاورمیانه و وضعیت داخلی پالایشگاه‌های این کشور.
نظرات کاربران